Een bakje koffie met: Karim Ouri

Een bakje koffie met: Karim Ouri

In deze rubriek onderwerpen we eenieder die maar iets met Wadgasten te maken heeft en het leuk vindt om even te klessebessen, aan een tal van vragen. Uiteraard komen er artiesten aan bod, maar ook teamleden, eilanders, jutters en badgasten. Zo houden we de variatie er een beetje in. Omdat dit de eerste keer is dachten we: laten we deze rubriek aftrappen met de vader van Wadgasten: Karim Ouri.

“Hey Karim, hoe is het ermee?”

“Hey, ja het gaat goed. Ik zit lekker op Vlieland, koffie te drinken met jou! The Dawn Brothers waren hier gisteravond. Altijd leuk, zo’n bandje in de kleine zaal van de Bolder.”

“Klinkt goed! Hey, ik ga meteen met de deur in huis vallen: hoe ben je bij het idee van Wadgasten gekomen?”

“Het eerste idee is denk ik zo’n twee jaar geleden ontstaan. Misschien wel langer geleden zelfs. Kijk, hier op Vlieland hebben we altijd hele toffe artiesten. Niet alleen tijdens de festivals, maar de hele vakantie door. Ik ben altijd al een muziekliefhebber geweest en ik was altijd op Vlieland te vinden, want ik werkte bij Stortemelk. Eigenlijk wilde ik in eerste instantie gewoon wat sessies in de mooie natuur van Vlieland opnemen. En omdat hier in de Bolder een muziekstudio zit ben ik wat rond gaan vragen. Zo kwam ik bij Sietse Damen terecht en toen begon het echt.

Maar de gedachte achter het idee is eigenlijk als volgt: op Vlieland is het leven niet zo snel als in de stad. Het is hier iets meer ‘mañana mañana.’ En de artiesten hebben dat ook. De band van gisteren had bijvoorbeeld een reis van zes uur achter de rug, en toen ze van de boot afstapten waren ze meteen relaxed. Er komen hier ook veel artiesten voor inspiratie, Lucky Fonz III bijvoorbeeld. En dat gevoel, die ontspannenheid, dat wil ik vastleggen.”

“En wat betekent Vlieland voor jou in dit verhaal, is de locatie alleen gekozen omdat jij en Vlieland zo’n mooie band hebben of zit het anders?”

“Ja, dat is natuurlijk wel een factor die meespeelt. Ik heb hier toegang tot vervoer en apparatuur en daarnaast ken ik de mensen: de eilanders. Een voorbeeld: toen wij de allereerste aflevering van Wadgasten (met Bewilder) gingen opnemen hadden we het idee om dit in de vuurtoren te doen. We belden heel even met de beheerder en we vertrokken naar de vuurtoren. Eenmaal daar kwam er een grote Jeep aanrijden. Die stopte en er stapte een man uit die zei: “jij wilde een sessie in de vuurtoren opnemen? Hier heb je de sleutel, ik ga eten”, haha. Dat is toch heerlijk?

Maar het lijkt mij sowieso leuk om andere waddeneilanden te bezoeken. En misschien ooit Wadgasten Curaçao, haha.”

“En waar zie jij Wadgasten in de toekomst? Wil je een een enorm muzikaal platform opbouwen, of wil je het wat klein houden?”

“Nou, we zijn nu eerst wel blij dat we gewoon door kunnen gaan met wat we nu doen, kijkend naar de financiering. Maar eigenlijk wil ik dat Wadgasten een soort platform wordt waar mensen muziekregistraties kunnen bekijken. Waar men nieuwe muziek ontdekt en waar nieuwe artiesten ontdekt worden. Want de muziek is gewoon de kern.

Vroeger vond ik muziek op televisie heel erg tof, maar op een gegeven moment werd dat niet meer veel uitgezonden. Eigenlijk wil ik dit genre, de sessies ondersteund door mooie beelden, weer een beetje nieuw leven in blazen.”

“Stel: je mag één artiest kiezen om een complete aflevering mee te maken, wie zou dat dan zijn en waarom deze artiest?”

“Ja, dat vind ik dus een ontzettend moeilijke vraag. Het ding van Wadgasten is dat het elke aflevering een ander genre omvat. Dat contrast, dat vonden we juist te gek. Op die manier heb je de ene keer Tangarine op een boot en de andere keer een hiphop sessie met The Cool Quest. En het programma gaat niet zozeer om mijn muzieksmaak. Natuurlijk moet ik ’t goed vinden, maar het gaat er ook om dat een artiest in de setting van het eiland past.

Daar komt nog eens bovenop dat ik heel veel naar mensen luister die dood zijn, haha. Is Bill Withers al dood? Nee die is nog niet dood, hè? Ik zou met hem wel een sessie opnemen. Dat hij eerst een shagje rookt op een duin en dat we daarna in het bos ‘Grandma’s Hands’ en ‘Who is He’ doen. Dat zou ik gaaf vinden!”

“Thanks Karim, dat was ‘m alweer!”

“Helemaal goed, jij ook bedankt!”

– Imgerd Friso

Top